TINAWANAN AT ITINAKWIL AKO NG PAMILYA KO NANG PAKASALAN KO ANG ISANG ANIMNAPUNG TAONG GULANG NA DONYA NGUNIT NANG ITAAS KO ANG KANYANG DAMIT SA AMING UNANG GABI AY ISANG NAKAKAGULAT NA SIKRETO ANG TULUYANG NAGPABAGO SA BUHAY KO
Ako si Leo. Kakaihip ko lamang ng kandila para sa aking ika-dalawampung (20) kaarawan nang gawin ko ang pinakamalaking desisyon sa buhay ko—ang pakasalan ang isang mayamang ginang na nagngangalang Doña Olivia, animnapung (60) taong gulang.
Dahil sa desisyong ito, naging katatawanan ako sa buong probinsya namin. Itinakwil ako ng sarili kong pamilya.
“Mukhang pera ka, Leo! Ibebenta mo ang sarili mo sa isang matandang malapit nang mamatay para lang yumaman?!” galit na galit na sigaw ng aking kuya bago niya ako sinuntok sa mukha.
“Wala na akong anak na mukhang pera! Huwag na huwag ka nang babalik sa bahay na ito!” umiiyak na sumpa ng aking ina.
Masakit, ngunit tinanggap ko ang lahat ng pang-iinsulto. Hindi nila alam ang tunay na dahilan. Nang ma-ospital ang aking ina dahil sa malalang sakit sa puso at kailangan ng limang milyong piso para sa operasyon, walang sinuman sa mga kamag-anak namin ang tumulong. Si Doña Olivia ang palihim na nagbayad ng lahat. Nang alukin niya ako ng kasal kapalit ng habambuhay na proteksyon at pasasalamat, pumayag ako. Utang ko sa kanya ang buhay ng aking ina. Kahit tawagin pa akong “gold digger,” handa akong maging tapat na asawa sa kanya hanggang sa huling hininga niya.
Ginanap ang aming pribado at simpleng kasal. Walang sinuman sa pamilya ko ang dumalo. Pagkatapos ng seremonya, dinala niya ako sa kanyang naglalakihang mansyon sa gitna ng isang pribadong bundok.
Sumapit ang aming unang gabi bilang mag-asawa. Pumasok ako sa napakalawak na master bedroom. Nakaupo si Doña Olivia sa dulo ng kama, nakasuot pa rin ng kanyang mahaba at eleganteng puting damit. Ang kanyang mukha ay nababalutan ng makapal na belo.
Nang makalapit ako, dahan-dahan siyang may kinuha mula sa drawer ng kanyang bedside table. Inabot niya ito sa akin.
“S-Salamat sa pagpapakasal sa akin, Leo,” garalgal at tila matandang boses niya. “Ito ang regalo ko sa katapatan mo.”
Nang buksan ko ang isang makapal na brown envelope, nanlaki ang aking mga mata at nanginig ang aking mga kamay. Laman nito ang tatlong titulo ng ektarya-ektaryang lupain sa Makati at BGC! Kasama rin sa loob nito ang isang kumikinang na susi ng isang brand new 2026 luxury SUV na nagkakahalaga ng Sampung Milyong Piso (₱10 Million)!
“D-Doña Olivia… hindi ko po ito matatanggap. Sobrang laki po nito,” nauutal kong sagot.
“Asawa na kita, Leo. Sa’yo na ang lahat ng iyan,” malumanay niyang sagot. “Ngayon… pwede mo na bang gampanan ang tungkulin mo bilang asawa ko?”
Huminga ako nang malalim. Ipinikit ko ang aking mga mata at inihanda ang aking sarili. Pinangako ko na mamahalin at rerespetuhin ko siya, anuman ang kanyang hitsura at edad. Dahan-dahan akong lumuhod sa harap niya. Upang hindi siya mahirapan, dahan-dahan kong itinaas ang laylayan ng kanyang mahabang damit upang alisin ang kanyang sapatos.
Ngunit nang itaas ko ang kanyang damit hanggang tuhod, halos tumigil ang pagtibok ng aking puso. Nanigas ang buong katawan ko sa matinding pagkabigla.
Walang kulubot. Walang peklat. Walang bakas ng katandaan.
Ang nakita ko ay isang pares ng binti na may napakaputi, napakakinis, at napakabatang balat! Imposibleng pag-aari ito ng isang animnapung taong gulang na ginang!
Napaatras ako at napaupo sa sahig. “S-Sino ka?! Anong ibig sabihin nito?!”
Tumingin siya sa akin. Sa halip na magsalita gamit ang garalgal na boses ng isang matanda, isang matamis, malamig, at napakabatang tawa ang umalingawngaw sa kwarto.
Dahan-dahan niyang inalis ang belo sa kanyang ulo. Pagkatapos, itinaas niya ang kanyang mga kamay patungo sa kanyang leeg, at sa isang mabilis na galaw, hinila niya ang isang tila manipis at artipisyal na balat mula sa kanyang mukha.
Isang hyper-realistic silicone mask ang bumagsak sa sahig!
Nalaglag ang aking panga. Ang babaeng nasa harapan ko ngayon ay hindi si Doña Olivia. Siya ay isang napakaganda, maputi, at mala-diyosang babae na nasa edad dalawampu’t tatlo (23) lamang! Ang kanyang mahaba at maitim na buhok ay bumagsak sa kanyang mga balikat, at ang kanyang mga mata ay kumikinang sa tapang.
“Ako si Isabella,” nakangiti niyang pagpapakilala gamit ang kanyang tunay at malambing na boses. “Ang tunay at nag-iisang tagapagmana ng bilyun-bilyong yaman ng yumaong si Doña Olivia.”
“A-Anong nangyayari? B-Bakit ka nagpapanggap na matanda?!” nanginginig kong tanong.
Bumakas ang matinding lungkot at poot sa magagandang mata ni Isabella. “Tatlong taon na ang nakararaan nang palihim na ipapatay ng aking tiyuhin na si Don Carlos ang aking mga magulang at ang tunay na Doña Olivia para solohin ang yaman ng pamilya. Upang makaligtas, kinailangan kong magtago sa likod ng mukha ng aking tiya gamit ang maskarang iyon. Kailangan kong umabot sa edad na dalawampu’t lima (25) para makuha ko ang buong inheritance ko.”
Tumayo siya at lumapit sa akin. Hinawakan niya ang aking mukha.
“Kailangan ko ng isang asawa upang maging legal na tagapangalaga ng mga ari-arian ko habang nagtatago ako. Kailangan ko ng isang lalaking hindi mukhang pera, isang lalaking marunong tumanaw ng utang na loob, at isang lalaking handang magsakripisyo. Sinubukan kita, Leo. At napatunayan mong ikaw ang lalaking hinahanap ko.”
Hindi ako makapagsalita. Ang “matandang” pinakasalan ko ay isa palang dalagang bilyonaryang nagtatago mula sa isang sindikato!
Ngunit bago pa ako makasagot, biglang nawalan ng kuryente sa buong mansyon. Kasunod nito ay ang sunud-sunod na malalakas na putok ng baril mula sa labas ng aming kwarto! Nabasag ang mga bintana. Nilusob kami!
Mabilis na binuksan ni Isabella ang isang lihim na compartment sa ilalim ng kama. Inilabas niya ang dalawang malalaking baril at inabot ang isa sa akin. Wala na ang maamong mukha niya; napalitan ito ng matinding tapang at galit.
“Nalaman ng tiyuhin ko ang tungkol sa kasal natin, Leo. Nandito na ang mga tauhan niya para patayin tayo,” malamig at seryosong sabi ng aking napakagandang asawa. Tiningnan niya ako nang diretso sa mga mata. “Ipinagkatiwala ko sa’yo ang buhay at yaman ko. Ngayon, handa ka na bang ipaglaban ako?”
Mahigpit kong hinawakan ang baril. Dati akong binansagang mukhang pera at duwag, ngunit ngayon, nakahanda akong pumatay at mamatay para sa babaeng nasa harapan ko.
